Rozdział 27

*Vilu*
Wstałam rano,gdzieś około 10 uśmiechnełam się do siebie promieniście po wczorajszych wydarzeniach.Zwlekłam się z łóżka i założyłam to:

przygotowałam na śniadanie naleśniki ze szpinakiem.Obok mnie pojawił się Leon.

-Pięknie wyglądasz.-powiedziało obejmując mnie od tyłu.

-Dziękuję.-odwróciłam się i delikatnie musnełam jego wargi.

Nagle zadzwonił dzwonek do drzwi.
-Leooś otwórz.

-Niech ci będzie.

*Leon*

Ja tu otwieram a tu kto..ten troll i świnia!

*Vilu*

-I kto to?

-Troll.

-Powiedz mu,że mnie tu nie ma!.

-Za późno już wiem.-zły wszedł Daniel.

Ja tylko ciężko westchnełam i wtuliłam się w Leona.

-O widzę,że Leon mnie zastępuje.

Widziałam jak szatyn zaciska pięść.Więc lepiej zaczełam mu wszystko śpiewać jak z nut.

-Leon zawsze był w moim sercu,ważniejszt kochańszy.

-Ale w łóżku też mnie dobrze zastępuje?

Leon zaczął krzyczeć.

-Co przespałaś się z nim?!

Spojrzałam mu w oczy.

-Leon nie wiem,co on chce osiągnąć,ale wierz mi ,że on kłamie.

-Skąd mam mieć pewność ,że z nim nie spałaś?

Z moich oczu automatycznie zaczeły lać się łzy.

-Wiedziałam,nie ufasz mi!

Uciekłam na naszą ławkę i płakałam jak oszalała.
*Leon*

Co ja powiedziałem?! jestem skończonym idiotą! Viola na pewno nie przespała się z tym menelem.Jak ja mogłem! nawet nie wiem gdzie ona jest..chwila...nasza ławka! 

Pobiegłem tam najszybciej jak mogłem.Zobaczyłem jak Viola płacze..aż poczułem ukłucie w sercu.Uklęknąłem naprzeciwko niej.

-Violu,wybacz mi nie wiedziałem co mówię.

-Jesteś idiotą.-powiedziała,i już miała uciekać ale złapałem ją za nadgarstek i przyciągnąłem do siebie.

-Ale idiotą który cię kocha.

Pocałowałem ją bardzo namiętnie na znak:kocham cię najbardziej na świecie,i wiem ,że jestem okropny i nie zasługuje na ciebie,ale kocham cię z każdym dniem coraz bardziej.

Violetta oddała pocałunek,przez cały wieczór jednak miała ogromny żal do Leona.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Spadam nie mam czasu xD chyba podobają wam się te wypoociny? uznajmy to za tak :D

                                                                                                                      Całuski od Moniki.

Rozdział 26.

A tam Leon wyskakuje z wody i wciąga Vilu do morza.
*Vilu*
-Leon jak mogłeś mnie tak wystraszyć,zawału mało nie dostałam!-odpowiedziała zdenerwowana.
-Violu,uspokój się,mam nadzieję,że mi wybaczysz.
-Może...-powiedziała tajemniczo.
Szatyn złapał kruchą dziewczynę w talii i namiętnie pocałował.
-Wybaczysz mi?.
-Wybaczę.
-Leon..
-Tak kochanie?
-Kochasz mnie?
-Violetto,dobrze znasz odpowiedź na to pytanie.Pewnie,że taaak.
-Cieszę się.-uśmiechneła się lekko.
-Możemy iść?
-Dlaczego,spieszy ci się?-spytała lekko zdziwiona.
-Pamiętasz o niespodziance?
-Pamiętam.
-Więc wskakuj kochanie,a potem wracamy do domu i ubieramy się elegancko.
-Zaczynam się bać..
-Nie masz powodu.
Wrócili do swojego luksusowego domu,po czym odrazu pobiegli do szaf.Leon ubrał się w 5 min.Natomiast Vilu kompletnie nie wiedziała co założyć.Po 20 minutach ubrała się w to:

\

zeszła na dół do salonu i zobaczyła Leona z bukietem róż.Wręczył jej kwiaty,a ona je powąchała i wsadziła do wazonu.

-Leon,co robimy?

-Niespodzianka..to...

-To..

-Oglądamy dzisiaj horror!

-Oj Leon..

-Nie marudź,ty możesz wybrać.

-Ok.

Po długich namysłach Violetta wybrała horror pt.Egzorcyzmy Emily Rose.Leon bardzo się cieszył,że Viola się zgodziła według niego to doskonała okazja ,żeby Violetta go wyprzytulała.Siedzieli na kanapie,szatynka ciągle mocno przytulała się do Leona.Wkońcu zasneła a szatyn zaniósł ją do łóżka.Dziewczyna mi tego wszystkiego,przebudziła się w nocy i tradycyjnie wtuliła się w Leona.On tylko promieniście się uśmiechnął i zasnął.

Vilu przebudziła się o 10 rano.Wstała pocałowała Leona,wykonała wszystkie poranne czynności i założyła to:

zrobiła na śniadanie pyszną zupę owocową.Akurat przyszedł Leon,spokojnie jedli sobie śniadanie aż wkońcu zadzwonił dzowek do drzwi.Vilu otworzyły i zobaczyła tam Daniela.Odrazu popsuł jej się humor.

-Co ty tu robisz?.-zapytała.

-Violu,kocham cię.

-Przestań,nie kocham cię,możesz sobie iść?

-Nie odpuszczę.

-Dobrze Ci radzę,odpuść nie możesz zrozumieć tego do cholery ,że ja jestem szczęśliwa z Leonem?!-w tym momencie Violetta wybuchła.Zamkneła mu drzwi przed nosem,i okropnie zła usiadła przy stole.

-Vilu kto to był?

-Ten namolny,frajer!

-Daniel?

-Tak.

-Spokojnie,wkońcu przestanie.

-No właśnie nie wiem.

Szatyn podszedł do dziewczyny pocałował ją w czoło i przytulił.

-Violu,nikt nas nie rozdzieli przecież wiesz.

-Tak,wiem ale ja mam go dosyć.

-Rozumiem cię.

Tego dnia pogoda była wyśmienita.Piękna para postanowiła wyjść na świeże powietrze.Poszli do miasta,chodzili kolorowymi alejkami BA robiąc przerwy na pocałunki.Gdy dotarli do parku usiedli na swojej ławce i zaczeli śpiewać Nuestro Camino.Leon bardzo namiętnie pocałował Violettę,ona pogłębiała pocałunki.Wkońcu musieli skończyć bo jakaś stara babcia podeszła i zaczęła ich walić torebką krzycząc:

-Idźcie z tąd wy..zboczone dzieci!nie migdalić się w miejscu publicznym.

Para tylko się zaśmiała,chwyciła za ręce wróciła do domu i powtórzyła czynność.Później całowali swoją szyję i tak dalej.Wiecie co dalej się stało? zrobili TO.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~\

Chyba pasi mój beznadziejny rozdział? możecie jakmiś cudem go czytać nie? PRZEPRASZAM ZA TAKĄ OKROPNOŚĆ!  ale jakoś takoś chce mi się spać...

                                                                                                            Całuski od Moniki.

Rozdział 25.

*Violetta*
Prędko wróciłam do domu i myślałam o szatynie który skradł moje serce..mam nadzieje,że uda mi się odzyskać Leona.Założyłam to:

Akurat Leon wszedł do domu.

-To co idziemy,Vilu pięknie wyglądasz.

-Dziękuję i chodźmy.

Po chwili byliśmy już w eleganckim budynku.Wszyscy rozmawiali,nagle puścili wolną piosenkę,zdziwiłam się ,że na bankietach są tańce? tańczyłam z Leonem wpatrując się w jego piwne oczy i rumieniąc się.

-Masz piękne rumieńce.

-Dzięki.

Muzyka przestała grać zobaczyłam jak Leon wchodzi na scene.Myślałam,co on wymyślił.

*Leon*

To ten moment wyznam Vilu prawdę,kocham ją nad życie.Trochę się stresuje,że coś pomylę ale powiem wszystko z mostu.

-Violu to dla ciebie,zszedłem i podałem jej czerwoną różę.Widziałem jak pięknie się uśmiecha.

-Droga Violetto,kocham cię najbardziej na świecie,oszalałem na twoim punkcie gdy tylko cię zobaczyłem.Jesteś moim tlenem bez którego nie mogę żyć,zrobiłbym dla ciebie wszystko,jesteś kobietą która zawróciła mi w głowie.I dlatego cię kocham,nie mogę wytrzymać bez ciebie ani zapomnieć o tak wspaniałej  i pięknej dziewczynie jaką jesteś.Czy zostanie moją dziewczyną?

*Vilu*

Już miałam odpowiedzieć tak gdy ktoś wbiegł..to był Daniel.

-Ona nie może z nim być!

-Daniel idź z tąd!.-krzyknełam lekko wkurzona.

-Kocham cię Violetto-odpowiedział blondyn.

Podeszłam do Leona i odpowiedziałam tak! 

-Co za szczęście kocham cię Vilu!
-A ja ciebie!.

rzuciłam mu się na szyję,i pocałowałam namiętnie.Potem piliśmy wino,i nie odstępowaliśmy siebie na krok.Tańczyliśmy teraz wolnego,zrozumiałam jak bardzo kocham Verdasa.

-Vilu mam pytanie.

-Tak Leoś?

-Czy kochasz Daniela.

-O to odpowiedź kogo kocham.

Pocałowałam go bardzo namiętnie.Stykaliśmy się nosami.

-Kocham cię,Leon i tylko ciebie.

-Ja ciebie też.

-Co ty mnie też?

-Ja też cię kocham Violu.

-No wiedziałam-zaśmiała się.

*W domu*

*Vilu*

Wróciłam do domu,z Leonem.Jako najszczęśliwsza dziewczyna na świecie.Leon mnie pocałował namiętnie,pogłębialiśmy pocałunek.

-Stęskniłem się za twoimi ustami.

-Wiem,a ja za tobą,kochanie.

-Kocham cię,i dlatego mam niespodziankę.

-Ale,Leon jest 15.

-Dlatego właśnie,przebierz się w plażowe ubrania.

-Ok.

Po chwili byli już na plaży szli, niosąc swoje buty.Nagle Violetta zawołała.

-Złap mnie jeśli możesz!zaczeli biegać po plaży wkońcu przewrócili się na piasek Violetta leżała dosłownie na Leonie.Zaczeła się śmiać,potem pocałowała go.Wstali otrzepali się.Vilu popchneła swojego ukochanego do wody.Chwilę nie wypływał,szatynka bardzo się przeraziła weszła do wody a tam..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Koniec na dzisiaj.

Rozdział 24.

*Violetta*
Po chwili przemyśleń,zdecydowałam położyć się spać.Wiem,że Leon bardzo za mną tęskni i mnie kocha,ale Daniel jest taki...kochany.Poszłam spać z tego wszystkiego o 12 w nocy!.
*Leon*
Jestem na piwie z Maxim.
-Brachu o co kaman?-powiedział już podpity Maxi.
-Ja mam Lare,Violetta ma Daniela a ja ją kocham nie mogę o niej zapomnieć.Przeprosiłem ją,przyjeła je.Ale nie chce być moją dziewczyną.
-I co tu dużo mówić,schrzaniłeś sprawę,widzisz gdybyś nie zdradził Violetty pewnie mielibyście teraz upojną noc.
-Wiem,wiem jestem idiotą! i jeszcze tamten daje jej jakieś zakichane białe lilie! a ulubione kwiaty Vilu to czerwone róże.
-Wiesz co?
-Co?
-Idź spać do domu.
-No wiem idę.

Leon szedł zapłakany do domu wziął wino i wypił całą butelkę.Położył się na kanapie i płakał,dlatego ,że tak bardzo ją kocha,nie może bez niej żyć.Jeśli ona by znikneła z jego życia,nie wytrzymałby.Violetta usłyszała jak Verdas płacze i mówi całą przemowę parafialną na temat Vilu.Podeszła pod kanapę tak cicho ,żeby szatyn jej nie usłyszał.Posłuchała tego wszystkiego,wróciła do łóżka  i aż jej się serce krajało.Nie mogła bez niego wytrzymać ale ona kocha Daniela.

*Ranek*
*Vilu*
Obudziłam się oschle,akurat przestał padać deszcz.Wstałam z łóżka i ubrałam się w to:

zeszłam na dół coś zjeść zobaczyłam Leona który siedzi smutny i je.
-Vilu,zrobiłem ci śniadanie.-powiedział smutny.

-Dzięki.

-Acha pamiętaj o dzisiejszym bankiecie.

-O matko! zapomniałam mogę iść w tym.

-Możesz..zrobisz jak chcesz.-powiedział oschle.

Wtedy zrozumiałam ,że rujnuje mu życie aż poczułam ukłucie w sercu.

-Dzięki za śniadanie idę do Fran.

-Spoko.

*Leon*
No! mój plan gootowy na dzisiejszym bankiecie chcę odzyskać Violettę! a propo szatynki idę ją śledzić.Przezorny zawsze ubezpieczony.Nie chcę ,żeby się okazało ,że o mnie zapomniała.

Ok jestem pod domem Fran i teraz słucham ich rozmowy.

-Fran,potrzebuję rady.

-Jakiej?

-Słuchaj! jaa kocham Leona najbardziej na świecie nigdy o nim nie zapomnę,teraz wiem,że schrzaniłam mu życie.!

-Wiedziaaaaaałam! wiedziaaałam to kiedy zerwiesz z tym..jak mu tam papierem?

-Fran!

-No co?! nie lubię typka.

Noo widzę ,że Fran jest po mojej stronie!

-W każdym razie,uważam ,że Verdas o mnie zapomniał.

-Co ty gadasz?! wczoraj słyszałam jak płakał po ulicach o tobie.Spać ludziom nie dał!

-Na prawdę?

-Nie na niby!-powiedziała sarkastycznie.

-Idę do Daniela Fran.

-Feeee idź do tego papiera.

Leon szczęśliwy skończył podsłuchiwanie i poszedł do parku.Niestety tam ich spotkał.Sam do siebie powiedział:

-Co za pech no!

zobaczył jak Violetta całuje się z nim.Rozpłakał się jak małe dziecko.

-Odzyskam ją! ale najpierw zerwe z Larą.

*Violetta*

Postanowiłam zerwać z Danielem,nie kocham go tak bardzo jak Leona.

-Słuchaj...zrywam z tobą.

-Wiedziałem..to przez Verdasa?

-Taak,za bardzo go kocham.

-Rozumiem,życzę ci szczęścia śliczna Vilu.

Odszedł machając mi.Poszło jak z płatka,aż sama się zdziwiłam.

*Leon*

Już po zerwaniu z Larą,trochę mocno mnie kopneła ale ok wytrzymam.Zobaczyłam Violettę i postanowiłem jej przypomnieć o bankiecie.

-Vilu,za 2 godziny bankiet.

-O nie! z 2 godziny nie zdąże!.

-Mówiłaś,że idziesz w tym.

-Zmieniłam zdanie.!-odbiegła i pocałowała szatyna w policzek.

Leon uśmiechnął się i trzyma rękę na policzku.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

KONEEEEQ! jak się podoba?zaraz wróci Leonetka,sory za taki okropny rozdział ale wstałam o 10:15 więc jestem nie żywa xD.Dodać dzisiaj 25 rozdział czy jutro? o ile uwinełabym się dzisiaj z 25 rozdziałem bo nie wiem,czy sis by nie jęczała ,że korzystam z jej laptopa,wiem i tak ją kocham:* 

                                                                                                                      Całuski od Moniki.

Rozdział 23.

Leon wstał bardzo wcześnie,mianowicie o 7 rano.Nie mógł spać,bo nie mógł pojąć jak mógł zrobić coś takiego swojej ukochanej.Postanowił,zapomnieć o Violetcie,dlaczego? widział jak patrzy na Daniela,kiedyś te piękne morze czekolady patrzyło się tak tylko na niego.Teraz nie jest pewien czy Violetta nadal go kocha? ubrał czerwoną koszulę,dżinsy i trampki.Zjadł śniadanie.Poszedł do parku usiadł na ławce i zaczął wymyślać piosenke.

*Violetta*
Obudziłam się o 10 rano.Wykonałam wszystkie poranne czynności,zjadłam owsiankę i założyłam to:

postanowiłam pójść do parku tak dawno tak nie byłam.Usiadłam na ławce,okazało się ,że siedzi tam Leon przez chwilę byłam zakłopotana tą sytuacją.Później przyszedł do mnie blondyn.Pocałował mnie delikatnie w usta,i przywitał się.

-Hej,śliczna.-podał mi bukiet białych lili,tzn.jedne z moich ulubionych kwiatów.

-Są,piękne dziękuje.

*Leon*

Musiałem oglądać jak mizia się z jak mu tam Papierem? Paule? nie wiem jak mu tam,ale wiem ,że jak ich widze to ściska mnie w gardle.Po chwili podeszła do mnie Lara,pocałowaliśmy się i przywitaliśmy.

-Cześć piękna.

-Hej,kochanie to co idziemy?

-Idziemy.

Szli w odrębnych kierunkach, Violetta z chłopakiem przemiłym ale nie pasującym do niej.On natomiast,szedł z dziewczyną która była pewna siebie i zarozumiała.Mimo to Leon,chciał zapomnieć o tym ,że w głębi duszy kocha Violettę.Vilu i Leon spojrzeli się na siebie z żalem w oczach,po czym odwrócili do swych par.

*Po randkach godzina 18*

Violetta siedziała na kanapie pisząć na smartfonie do Cami.Poczuła jak ktoś zakrywa jej oczy.

-Leon..

Uklęknął przed nią dał jej bukiet czerwonych róż.

-Violetto,kocham cię najbardziej na świecie bez ciebie nie mogę żyć.Czy wybaczysz mi i zostaniesz moją dziewczyną.

Szatynka lekko się uśmiechneła i wypowiedziała prawdę ze swoich ust:

-Leon,kocham cię najmocniej jak mogę z każdym dniem moja miłość do ciebie wzrasta.Ale nie jesteśmy sobie pisani,wybacz nie mogę być  z tobą,możemy być przyjaciółmi.

-Przyjaciółmi.-powiedział ze smutkiem odszedł do Maxiego po poradę.

Ona natomiast leżała na łóżku,smutna jak zbity psiak.Myślała o Leonie i o Danielu,wie ,że wybrała by bez 2 zdań Leona,ale nie może z nim być.Zdradził ją w sposób okrutny.Sama teraz nie wie,co ma robić.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Łeeee to tyle na dzisiaj kochani<3 mam coraz więcej wyświetleń na blogusiu oby tak dalej<3

                                                                                                                      Całuski od Moniki.

Fajny blog.

Cześć ostatnio,Wika poprosiła mnie o zajrzenie na jej bloga o to on:http://leonatta-leonyvilu.blogspot.com/ jest bardzo fajny ciekawa akcja.Nie mogę się doczekać 2 części rozdziału 2;) wpadajcie naprawdę warto odwiedzić;)
                                                                                          Całuski od Moniki.

Rozdział 22.

*Violetta*
Poznałam Daniela.Całkiem fajny z niego przyjaciel,tylko przyjaciel nic wiecęj.Szliśmy w kierunku parku,tego w którym zakochałam się w Leonie.
-Wiesz co?
-Co Vilu?
-Jak on może wtrącać się w moje życie nie chodzę z nim!
-spokojnie,może jest zazdrosny? tylko sam nie wiem o co jesteśmy przyjaciółmi.
-Dokładnie,pa Daniel muszę spadać.
-Cześć Vilu.
Odeszłam szczęśliwa poszłam do centrum handlowego kupić sobie jakieś nowe rzeczy.A co ja tam widzę to:

Byłam potwornie zazdrosna,on ma już kogoś.Jak mogłam być z takim dupkiem? jak mogłam się tak bardzo pomylić.Wróciłam do domu jak najszybciej mogłam.Postanowiłam zmienić swój styl na..emo.Założyłam czarną sukienkę zrobiłam sobie,typową emo fryzurkę nałożyłam ciemny makijaż.Zadzwoniłam po Daniela.Musiałam się komuś wygadać.

-Hhej przyszedłbyś.

-Pewnie.

Po 5 minutach już był  a ja płakałam.Podszedł do mnie i starł moją łzę.Teraz wiem,że można zakochać się też w kimś innym.Lekko mnie pocałował,ja oddałam pocałunek.

W tym samym czasie Leon wtargnął do domu.Violetta i Daniel oderwali się od siebie,szatynka lekko się zarumieniła.Szatyn odrazu wyszedł z domu.Wtedy Daniel powiedział coś Violi.

-Vilu,kocham cię.

-Ja ciebie też.

Daniel uśmiechnął się do Violetty i opuścił jej dom.

Violetta wkońcu zmieniła styl na swój dawny.Było późno ułożyła się wygodnie na łóżku i zasneła.

*Leon*

Widziałem jak Vilu całowała się z tym Danielem.Mam teraz Larę,muszę zapomnieć o Violetcie ale mój mózg i serce mają chyba zakodowane,że kochają Violkę.

*Violetta*

~~Zdradziłeś mnie,opuściłeś mnie w głębinach samotności.

~~Zawsze będę pamiętała twój promienisty uśmiech który powtarzał mi ,żebym szła do przodu.

~~Teraz muszę iść do przodu,bez ciebie twoich silnych ramion które miały nade mną władzę dzień i noc.

~~Gdy zobaczyłam Cię z inną moje serce pękło na milion kawałków,moje żale wylewają się w postaci łez.

~~Cięcie i narkotyki.Tego wcale nie potrzebuję,mam świadomość co te świństwa by ze mną zrobiły.

~~Potrzebuję tylko ciebie,ciebie który wypełnia moje serce ale zostawił mnie w niepewności.

~~Nie mogę,jeść,nie mogę spać bez ciebie nie mam marzeń mam tylko sny które mącą mi w głowie.

~~Jeszcze się zobaczymy,obiecuje ci to.Wiem na pewno to,że moja miłość jest bezgraniczna niemiłosierna.

~~Bez ciebie nie mam życia,skradłeś mi moje sny moje marzenia,a zwłaszcza moje serce które płacze bez twojej miłości,które powoli umiera,dałeś mu iskierkę nadziei która jest mniejsza z każdym dniem który ciągnie się,samotnie bez ciebie.Nie mam już dnia ani nocy,mam tylko smutek,żal i samotność.

Kocham Leona nie mogę bez niego żyć,ale widocznie nie jesteśmy sobie przeznaczeni.Wypowiedziałam te słowa przed zaśnięciem.

*Leon*

Siedzę teraz na piwie i się nudzę.Wkońcu przyszłem do domu,zobaczyłam jak Violetta sobie śpi pocałowałem ją delikatnie w usta i poszłem spać.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Teraz mnie akurat wena natchneła^^ Vilu i Daniel xD powiedzcie jak podoba się wam mój wiersz? ps.jak waszym zdaniem 12 latka taka jak ja napisała ten wiersz i pisze posty? taak mam 12 lat...ale kocham pisać więc wyżywam się na blogu xD